*Oczami Cher*
-Cher? Co chcesz do picia?- zapytała mama.
-Kawę poproszę, bo dziś nie piłam.
Mama zaparzyła wodę, a ja poszłam usiąść do dużego pokoju.
Kiedy mama skończyła przyszła postawiła filiżanki z napojami. Usiadła na fotelu
i zaczęła mówić.
-Córeczko. Malvern nie jest zbyt duże. Chcielibyśmy z tatą
żebyś mogła się rozwijać, dlatego mamy dla ciebie niespodziankę.
Wzięłam łyka kawy i powiedziałam:
-Jaką niespodziankę.
Rodziciele znacząco spojrzeli się na siebie i powiedzieli
równo:
-Przeprowadzasz się Londynu.
Nie wiedziałam co powiedzieć. Przeprowadzka do Londynu była
od zawsze moim marzeniem. Nie mogłam uwierzyć, że naprawdę spełnię to marzenie.
Zaczęłam płakać. Mama i ojcem przytulili mnie.
-Bardzo wam dziękuję. Tylko kiedy?
-Możesz nawet dzisiaj.- powiedział tata.
-Dobrze tylko podajcie mi wszystkie adresy.
Mama wyciągnęła karteczkę i wszystko tam zapisała, a potem
wręczyła mi ją. Podziękowałam i pożegnałam się.
-Do zobaczenia córciu!- krzyknęła mama kiedy odjeżdżałam.
Kiedy dojechałam zbiegłam na górę do mojej kawalerki, z
którą musiałam się pożegnać. Spakowałam
się do walizek, bo nie miałam w kawalerce za dużo rzeczy, bo krótko w niej
mieszkałam. Zapakowałam się w walizki i wyszłam.
Wszystkie wpakowałam do bagażnika i ruszyłam. Włączyłam
radio żeby się nie nudzić i milej mi się jechało. Po kilku godzinach byłam na
miejscu. Wyciągnęłam z bagażnika walizki, a z kieszeni karteczkę żebym
wiedziała, że dokładniej mieszkam. Znowu u góry. Ale są też atuty, bo ruch to
zdrowie. Kiedy weszłam do klatki okazało się, że jest winda, bo do tych walizek
by się przydała. Dojechałam do góry wyciągnęłam klucze i weszłam do mojego
nowego dwupokojowego mieszkanka. Zdążyłam się rozgościć. Na szczęście rodzice
od dłuższego czasu szykowali tą niespodziankę i mieszkanie było już umeblowane.
W lodówce pustki, a zgłodniałam w czasie podróży. Więc postanowiłam, że kiedy
się wypakuję pójdę do McDonalda, ponieważ był na dole. Gdzieś tak z godzinę mi
zajęło wypakowanie się jeszcze co prawda nie do końca, ale na tyle wystarczyło.
Nałożyłam na nogi moje trampki i poszłam na dół. Stał tam jakiś człowiek, który
rozdawał ulotki. Postanowiłam, że wezmę co mi tam. Na ulotce było zaproszenie
na imprezę do tutejszego klubu. I to dziś! Postanowiłam, że pójdę może kogoś
poznam. Schowałam ulotkę po portfela i weszłam do McDonalda. Nie było dużej
kolejki. Zamówiłam dwa cheeseburgery, frytki i sos słodko-kwaśny. Potem poszłam
do domu. Otworzyłam jedną z walizek, bo nie wypakowałam jeszcze wszystkich
ubrań, a musiałam sobie cos wybrać. Więc nałożyłam na siebie sukienkę, czarne
szpilki uczesałam się i pomalowałam paznokcie. [KILK] Wzięłam jeszcze podręczną torebkę na najważniejsze rzeczy takie jak komórka,
czy pieniądze. Przejrzałam się jeszcze w lutrze i wyszłam. Na ulotce był adres
i nazwa klubu. Na szczęście trafiłam szybko. Była tam strasznie głośna klubowa
muzyka- jak to w klubach. Na początek postanowiłam pójść na parkiet potańczyć. Wpadłam
na jakiegoś blondyna.
-Oj, bardzo przepraszam. Jestem niezdarny.- powiedział ten
blondyn.
-Nie naprawdę nic się nie stało.- powiedziałam.
-Niall jestem.- przedstawił się.
-Cher.- podaliśmy sobie ręce.
-Nigdy cię tu nie widziałem.- powiedział.
-To dlatego, że dziś się wprowadziłam.- odpowiedziałam z
uśmiechem.
-To może dasz zaprosić się drinka?
-Chętnie.
Poszliśmy do baru (w klubach są takie bary gdzie się siada
a, z drugiej strony jest ktoś kto cię obsługuję). Usiedliśmy.
-Co podać?- zapytał barman.
-Dwa drinki z dzisiejszej oferty.
Barman spełnił naszą prośbę. Niall zapłacił, podał mi drinka
i zaczęliśmy pić. Nagle podbiegł do nas brunet z kręconymi włosami.
-Ej, Niall!- zawołał.
-Cher, poczekaj chwilkę.
-Dobrze.- powiedział biorąc łyka drinka.
Minęło dosłownie 15 sekund, a Niall już wrócił. Nie wrócił
sam, lecz z tym brunetem.
-To jest Harry mój brat.- orzekł Niall.
-Cher, jestem.- podaliśmy sobie ręce.
-Cześć, Cher. Niall powiedział mi, że właśnie się
wprowadziłam. Skąd jesteś?- zapytał.
-Z Malvern. To małe miasto, a rodzice chcieli żebym mogła
się rozwinąć i tak dalej.
-Mhm. A kiedy się wprowadziłaś?
-Dzisiaj.
-I już jesteś na imprezie? Wow, gratuluję.
-No jak widzisz tak. Chciałam tu kogoś poznać, ale nie
liczyłam, że zrobię to tak szybko.- powiedziałam uśmiechając się.
-To może chodźmy na parkiet?- zaproponował Harry.
-Chętnie.
Wszyscy poszliśmy tańczyć. Było naprawdę fajnie. Nie
myślałam, że pierwszego dnia już będę się tak dobrze bawić. Po jakieś godzinie
zabawy zrobiło mi się strasznie gorąco. Bardzo się zmęczyłam. Powiedziałam o
tym chłopakom i wyszłam się przewietrzyć. Kiedy zrobiło mi się lepiej
postanowiłam, ze pójdę już do domu. Poszłam pożegnać się z chłopakami. Przy
pożegnaniu Niall zapytał:
-Cher, dasz mi swój numer?
-Pewnie.
Chwyciłam jego komórkę i zapisałam.
-Jeśli mogę numer przekaże też Harry’emu.
-Pewnie, przekaż. Jestem już zmęczona. Idę pa, pa!
Kiedy byłam już na górze w mieszkaniu wyciągnęłam telefon.
-Uhm. Już dwunasta.- powiedziałam w myślach.
Poszłam do łazienki. Zdjęłam z siebie wszystkie ubrania i
weszłam pod prysznic. Potem ubrałam się w moją piżamkę i weszłam pod kołdrę.
Nawet nie wiedziałam kiedy zasnęłam.
_____________________________________________________
No to się trochę rozpisałam. Mam nadzieję, że prolog Wam się spodobał. Chcesz być informowany o nowych rozdziałach? Napisz do mnie na twitterze! @OpsMyThirlwall xx
5 komentarzy= następny rozdział.
